آژیر اعلام حریق، صدای زندگی

آژیرهای اعلام حریق باید به فرکانس های خاص و تن های مختلف، از جمله کم، متوسط و زیاد تنظیم شوند. بیشتر سیستم های اعلام حریق در اروپا، مانند یک آژیر با فرکانس های متناوب دارند. در ایالات متحده و کانادا، دستگاه های الکترونیکی اعلام حریق به عنوان شاخ شناخته می شوند و می توانند به صورت مداوم باشند یا روی کدهای مختلف تنظیم شوند.

در سیستم های اعلام حریق، آژیرهای اعلام حریق باید به طور مساوی توزیع شوند تا حداقل سطح صدای ۶۵ دسی بل فراهم شود.

چندین بار باید آژیر اعلام حریق تست شود؟
آزمایش کامل سیستم اعلام حریق باید هر 6 ماه یکبار توسط یک فرد صلاحیت دار (برق یا مهندس اعلام حریق) انجام شود و باید مطابق با بخش 6 بخش BS5839 انجام شود.

روش های هشدار شامل موارد زیر است:

- بوق و بلندگوهای صدا (سیگنال های شنیدنی) در محدوده 65 دسی بل تا 120 دسی بل با درجه وزنی 10 فوت از دستگاه.
- نور (سیگنال های قابل مشاهده) 15 تا 1000 کندلا با سرعت 1 فلاش در ثانیه چراغ بارق یا چراغ های رشته ای سفید یا قرمز.

NFPA 72 الزامات مربوط به وسایل هشدار دهنده اعلام حریق را تشریح می کند که به دو شکل اصلی قابل شنیدن و مشاهده است. بوق و آژیر هشدار شنیداری را ارائه می دهند، هنگامی که 10 فوت از دستگاه فاصله دارید 65 تا 120 دسی بل (دسی بل) به صدا در می آید.

NFPA 72 اظهار می دارد که وسایل هشدار دهنده اعلام حریق قابل استفاده در حالت عمومی باید حداقل 15 دسی بل (دسی بل) بالاتر از سطح صدای محیط باشند.

آژیر اعلام حریق به طور نرمال 120 دسی بل است. اما قرار گرفتن در معرض صدای بلند مانند آژیر اعلام حریق بیش از مدت کوتاهی می تواند به شنوایی شما آسیب برساند. لذا قرار گرفتن در معرض آژیر اعلام حریق باید کوتاه مدت باشد و اگر منجر به آسیب کوتاه مدت شود، آسیب باید بهبود یابد و خود به خود برطرف شود.